Senozoik, *Üçüncü Zaman ile *Dördüncü Zaman’ı bir­likte belirten yerbilim terimi.  Read More →

Senklinal,yalın bir kıvrımın içbükey kesimini belir­ten yerbilim terimi. *Antiklinalin karşıtı olan senklinal-ler, tabakalaşmış kayaların aşağı doğru kırılma geçirmesiyle oluşurlar. Genç kayalar senklinalin mer­kez kesiminde, yaşlı kayalarsa yanlarda yer alırlar.  Read More →

Sial, yerkabuğunun üst kesimini oluşturan maddeleri belirten yerbilim terimi. Sial, kıtaları oluşturan, ama denizlerin altında oldukça ince olan bir tabakadır. Yük­sek oranda silis ve alüminyum içeren kayalardan (gra­nit gibi) oluşur ve *sima tabakasının üstünde yer alır  Read More →

Sima, yerkabuğunun alt kesimini oluşturan 6-7 km kalınlığındaki kaya tabakalannın içerdiği maddeyi belirten yerbilim terimi. Okyanus tabanlannm büyük bölümünü oluşturan sima, karalann altındaki derinlik­lerde de, *sialin altında yer alır. Bol miktarda silis ve magnezyum içeren kayalardan oluşmuştur.  Read More →

Siyenit, büyük bölümü feldispat ve hornblendden olu­şan iri taneli magma kayalarını belirten yerbilim terimi. Az miktarda kuvars,vb. ferromagnezyum mineralleri de içeren siyenitler, açık gri ya da pembemsi renklidirler; bazı türleri cilalanarak, yapılarda cephe kaplaması ola­rak kullanılır. Incoming search terms:siyenitin kullanıldığı yerler Read More →

Sübsidans, bir kaya blokunun çevresindeki alana oranla aşağı doğru hareket etmesini belirten yerbilim terimi. Genel olarak kırılmayla, alttaki tabakaların taşınması ya da aşmmasıyla bağlantılı olan sübsidansa madencilik çalışmaları, mağaraların çökmesi, deniz kıyısındaki kayalıkların aşınarak çökmesi gibi nedenler yol açabilir. Incoming search terms:sübsidanssübsidans... 

Şev, bir taraçanın, bir çöküntü hendeğinin kenarını oluşturan eğimli toprağı belirten yerbilim terimi. Şevler ya dik ve çıplak bir yamacı örten taş parçalarından olu­şur ya da taşlar yamacın eteğinde koni ya da yelpaze biçiminde birikirler. Kaya parçaları, ana kayadan yağ­mur ve don etkisiyle koparak yamaçtan aşağı düşer ya da yuvarlanır, öbür parçaların yanına... 

Tabakalaşma, tortul kayaların çoğunda belirgin-özelliği oluşturan yapıyı belirten yerbilim terimi. Her zaman olmamakla birlikte genellikle tabaka düzlemi, çökeltinin üstüne yığıldığı yüzeye paraleldir. Deniz­lerde, göllerde ve karadaki tortul kayalarda gözlenen tabakalaşma, çökelti birikiminin aralıklı olmasından ya da çökelen maddenin cinsindeki bir değişiklikten... 

Tabaka basamağı, büyüklükleri birbirinden çok farklı bakışımsız dağ bloklarının (kuestalar) dik yamaç­larını belirten yerbilim terimi. Eğilmiş tortul kayalar­dan ya da volkanik kayalardan oluşan kuestaların, bir yüzü dik uçurum biçimindedir (tabaka basamağı); öbür yüzüyse, genellikle kaya tabakalarının eğimine eşit yumuşak bir eğimle alçalır. Tabaka basamaklarının... 

Tabaka, çökelti kayalarının kat kat birikmesini belir­ten yerbilim terimi. Tabakalar, çökelme sürecindeki değişikliklerden (sözgelimi, çökelmenin aralıklı olması ya da çökelen maddenin cinsindeki değişiklik ve çökelme hızı) kaynaklanırlar ve kalınlıkları 1 m ile bir­çok metre arasında değişebilir.  Read More →